← همهٔ راهنماها و آموزش‌ها

چه بخرم؟

از مبلغ و نگاهِ خودت، به چند گزینهٔ مشخص

اسکنر همه‌چیز را نشان می‌دهد و همین برای کسی که تازه وارد شده فلج‌کننده است: هزار قرارداد، بیست ستون، و این سؤال که «خب حالا با پولی که دارم کدامش؟». ابزارِ چه بخرم؟ برای همین ساخته شد — سه ورودیِ ساده می‌گیرد و چند گزینهٔ مشخص می‌دهد، با دلیل.

سه چیزی که می‌پرسد

۱) چقدر می‌خواهی بگذاری؟

مبلغ را خودت به تومان می‌نویسی؛ گزینهٔ آماده نداریم، چون سرمایهٔ هر کسی عددِ خودش است. زیرِ کادر همان عدد با جداکننده تکرار می‌شود تا مطمئن شوی صفر کم و زیاد نگذاشته‌ای.

۲) بازار را چطور می‌بینی؟

«بالا می‌رود» یعنی فقط اختیارِ خرید بررسی شود، «پایین می‌رود» یعنی فقط اختیارِ فروش.

۳) چقدر ریسک می‌پذیری؟

سه پله دارد و هر پله یعنی یک پروفایلِ متفاوت از اهرم، اسپرد، زمانِ باقی‌مانده و سهمِ بهای زمان.

هر پلهٔ ریسک یعنی چه

  • کم — اهرمِ نزدیکِ ۳٫۵، اسپردِ حداکثر ۵٪، دستِ‌کم ۲۰ روز تا سررسید، و بهای زمان حداکثر ۴۵٪ قیمت.
  • متوسط — اهرمِ نزدیکِ ۶، اسپردِ حداکثر ۸٪، دستِ‌کم ۱۲ روز، بهای زمان حداکثر ۶۵٪.
  • زیاد — اهرمِ نزدیکِ ۹٫۵، اسپردِ حداکثر ۱۲٪، دستِ‌کم ۷ روز، بدونِ سقف برای بهای زمان.

در هر سه حالت، فقط قراردادهای نقدشونده بررسی می‌شوند و فقط چیزی پیشنهاد می‌شود که با همان مبلغ دستِ‌کم یک قرارداد از آن خریدنی باشد.

چطور بینِ گزینه‌ها رتبه می‌دهد

هر قرارداد امتیاز می‌گیرد و چهار چیز در آن وزن دارد: نزدیکیِ اهرم به پروفایلی که انتخاب کرده‌ای، اسپردِ کمتر (چون هزینهٔ واقعیِ ورود و خروج است)، سهمِ کمترِ بهای زمان از قیمت (چون همان بخش تا سررسید آب می‌رود)، و گردشِ بیشتر (چون خروج را آسان می‌کند). سررسیدِ کمتر از ۱۵ روز جریمه می‌گیرد. در پایان تا سه گزینه نشان داده می‌شود و تا جای ممکن روی سه سهمِ پایهٔ متفاوت، که همه‌ٔ تخم‌مرغ‌ها در یک سبد نباشد.

عددهای هر کارت

  • چند قرارداد — با مبلغت چند قرارداد از این نماد درمی‌آید (هر قرارداد ۱۰۰۰ سهم).
  • هزینهٔ کل — پولی که واقعاً بابتِ آن تعداد می‌دهی، به تومان.
  • بیشترین زیانِ ممکن — وقتی اختیار می‌خری، بدترین حالت این است که قرارداد بی‌ارزش سررسید شود؛ آن‌وقت همان هزینهٔ کل از دست می‌رود و نه یک ریال بیشتر. برای همین این دو عدد برابرند.
  • پایه چقدر باید برود — سهمِ پایه چند درصد باید حرکت کند تا در سررسید سربه‌سر شوی.
زیرِ هر کارت، «چرا این؟» با عددهای واقعیِ همان قرارداد می‌گوید چه چیزی آن را انتخاب کرده. دکمهٔ «این عددها یعنی چه؟» هم همان تفسیرِ کاملِ اسکنر را باز می‌کند: خواندنِ اهرم و دلتا و بهای زمان و اسپرد، و یک جمع‌بندی.

«احتمالِ رسیدن به سربه‌سر» از کجا می‌آید؟

از نوسانی که خودِ بازار برای آن نماد قیمت‌گذاری کرده (نوسانِ ضمنی) و زمانِ باقی‌مانده تا سررسید. با فرضِ حرکتِ تصادفیِ قیمت، حساب می‌شود چقدر محتمل است پایه تا سررسید از سربه‌سر رد شود. این عدد تقریبی است و برای حسِ اندازه به‌کار می‌آید، نه به‌عنوان پیش‌بینی.

اگر گزینه‌ای پیدا نشد

دو دلیل دارد: مبلغ برای خریدِ حتی یک قرارداد کم است، یا فیلترِ سطحِ ریسک همه را کنار گذاشته. در این حالت ابزار ارزان‌ترین قراردادِ نقدشوندهٔ هم‌جهتِ امروز را نشانت می‌دهد تا بدانی چقدر فاصله داری. ریسک را یک پله بالاتر بگذار یا مبلغ را بیشتر کن.

این توصیهٔ خرید نیست. تیزبین ابزارِ تحلیل است: می‌گوید با این مبلغ چه چیزهایی روی میز است و هرکدام چه ویژگی‌ای دارند. انتخاب و مسئولیتش با خودت است. هیچ‌وقت هم بیش از آنچه از دست‌دادنش برایت قابلِ تحمل است وارد نکن — در اختیارِ معامله، «بیشترین زیانِ ممکن» یک احتمالِ کاملاً واقعی است.

پرسش‌های پرتکرار

این ابزار توصیهٔ خرید می‌دهد؟

نه. گزینه‌های سازگار با مبلغ و ریسکت را جدا می‌کند و دلیلش را می‌گوید؛ تصمیم با خودت است.

«بیشترین زیانِ ممکن» چطور حساب می‌شود؟

برابرِ هزینهٔ کل است، چون بدترین حالتِ خریدِ اختیار بی‌ارزش‌شدنِ آن در سررسید است.

چرا با مبلغِ من گزینه‌ای پیدا نشد؟

یا مبلغ کم است یا سطحِ ریسک سخت‌گیرانه؛ ارزان‌ترین گزینهٔ هم‌جهتِ امروز نشانت داده می‌شود تا فاصله را ببینی.

همین حالا «چه بخرم؟» را باز کن، مبلغت را بنویس و سه گزینهٔ امروز را ببین.