هشدارها

هشدار یعنی به تیزبین بگویی «حواست به این نماد باشد؛ هر وقت فلان شرط برقرار شد، خبرم کن». دیگر لازم نیست هر چند دقیقه صفحه را نگاه کنی — تیزبین برایت پایش می‌کند و لحظهٔ درست با بوق، پیامِ داخلِ صفحه و اعلانِ مرورگر صدایت می‌زند.

هشدارها کجاست؟

در منو، گزینهٔ هشدارها (tizbin.org/alerts.html). آیکونِ زنگولهٔ 🔔 بالای هر صفحه هم فهرستِ فشرده‌ای از هشدارهایت را نشان می‌دهد و از همان‌جا می‌توانی به صفحهٔ کامل بروی.

روی چه چیزهایی می‌شود شرط گذاشت؟

روی هر کدام از این ده سنجه، با دو جهتِ «به این مقدار یا بالاتر برسد» و «به این مقدار یا پایین‌تر بیاید»:

• قیمتِ قرارداد — همان عددی که در اسکنر می‌بینی، به تومان.
• تغییرِ امروز — درصدِ تغییرِ خودِ قرارداد در امروز.
• تغییرِ پایه — درصدِ تغییرِ سهمِ پایه؛ برای وقتی حواست به خودِ سهم است، نه قرارداد.
• بهای زمان — قیمت منهای ارزشِ ذاتی. منفی‌شدنش یعنی زیرِ ارزشِ ذاتی.
• اهرم — بزرگ‌نماییِ سود و زیان.
• روزهای مانده — تا سررسید؛ برای اینکه فرسایشِ تندِ روزهای آخر غافلگیرت نکند.
• نوسانِ ضمنی — انتظارِ بازار از نوسانِ سالانهٔ پایه.
• اسپرد — فاصلهٔ خرید و فروش؛ برای کمین‌کردن تا خروج ارزان شود.
• گردشِ امروز — به میلیون تومان؛ برای اینکه بفهمی نماد جان گرفته.
• دلتا — حساسیتِ قرارداد به حرکتِ سهم.

دیدبانِ جهشِ روزانه — بدونِ نماد

بقیهٔ هشدارها به یک نماد بند‌اند؛ این یکی نیست. دو عدد می‌دهی — «رشدِ بیش از…» و «افتِ بیش از…» — و از آن به بعد هر قراردادِ نقدشونده‌ای که امروز از آن حدها رد شود خبرت می‌کند. هر کدام را صفر بگذاری، همان سمت خاموش می‌شود؛ مثلاً فقط ریزش‌های بیش از ۲۵٪ را بخواه و رشدها را نه.

می‌توانی دامنه‌اش را هم محدود کنی: هر دو، فقط اختیارِ خرید (ض)، یا فقط اختیارِ فروش (ط). مثلاً اگر فقط روی ریزشِ پوت‌ها حساسی، «فقط ط» را بگذار و آستانهٔ افت را بنویس.

روی اپِ اندروید همین دیدبان در منوی «هشدارها» هست و چون سمتِ سرور اجرا می‌شود، حتی وقتی اپ بسته است هم پوش می‌گیری. روی وب تا وقتی تبِ تیزبین باز باشد کار می‌کند.

میان‌بُرهای آماده

بالای صفحهٔ هشدارها چند شرطِ پرکاربرد آماده‌اند؛ با یک کلیک فرم را پر می‌کنند و فقط نماد را می‌خواهند: زیرِ ارزشِ ذاتی شود · اسپرد زیرِ ۳٪ بیاید · کمتر از ۱۰ روز بماند · امروز بیش از ۵٪ بالا برود · امروز بیش از ۵٪ پایین بیاید.

نوارِ فاصله — مهم‌ترین چیزی که می‌بینی

زیرِ هر هشدار یک نوار است که نشان می‌دهد چقدر تا فعال‌شدن مانده. کنارش هم دو عدد می‌آید: مقدارِ امروزِ آن سنجه، و اختلافش با آستانه‌ای که گذاشته‌ای. این‌طور به‌جای «هنوز نشده»، می‌دانی «نزدیک است» یا «خیلی دور است» — و می‌توانی آستانه‌ات را واقع‌بینانه‌تر کنی.

سه حالتِ هر هشدار

دوباره‌مسلح‌شدنِ خودکار

هشدار بعد از فعال‌شدن برای همیشه نمی‌سوزد. هر وقت مقدار حدودِ سه درصد از آستانه عقب برگردد، خودش دوباره مسلح می‌شود. این «نوارِ تحمل» عمدی است: نمادی که دقیقاً روی مرز می‌لرزد، بدونِ آن ده بار پشتِ هم زنگ می‌زد و هشدار بی‌معنا می‌شد.

ساختنِ یک هشدار، گام‌به‌گام

1. از منو هشدارها را باز کن.
2. یا یکی از میان‌بُرها را بزن، یا ＋ هشدارِ تازه را.
3. نماد را بنویس؛ حین تایپ فهرست کمک می‌کند. زیرِ فرم، مقدارِ امروزِ همان سنجه برای همان نماد نوشته می‌شود تا آستانه‌ات پرت نباشد.
4. سنجه و جهت را انتخاب کن و مقدار را بگذار.
5. ثبتِ هشدار. اگر مرورگر اجازهٔ اعلان نخواسته بود، دکمهٔ «اجازهٔ اعلانِ مرورگر را بده» بالای صفحه می‌آید.

چند نکتهٔ مهم

• هشدارها روی همین مرورگر ذخیره می‌شوند و جایی فرستاده نمی‌شوند؛ با مرورگر یا دستگاهِ دیگر، آن‌جا نیستند.
• قیمت‌ها هر ۶۰ ثانیه تازه می‌شوند و همان موقع شرط‌ها وارسی می‌شوند.
• هشدارهایی که با نسخهٔ قبلی ساخته بودی از دست نرفته‌اند: «قیمت بالای X» و «قیمت پایینِ X» و «طلایی شد» به شرطِ معادلِ خودشان تبدیل شدند.

پرسش‌های پرتکرار