نقدشوندگی در اختیار معامله؛ دام قراردادهای بیحجم

خیلی از معاملهگرانِ تازهکار فریبِ یک «قیمتِ جذاب» را میخورند و قراردادی میخرند که بعداً نمیتوانند بفروشند. در بازار اختیار معاملهٔ بورس تهران، نقدشوندگی گاهی از خودِ قیمت مهمتر است. یک سودِ روی کاغذ که قابلِ خروج نباشد، سود نیست.
سه سنجهٔ کلیدی نقدشوندگی
- اسپرد (فاصلهٔ خرید تا فروش): هرچه اختلافِ بهترین قیمتِ خرید و فروش کمتر باشد، نقدشوندگی بهتر است. اسپردِ بالای ۸٪ یعنی هزینهٔ ورود و خروجِ سنگین.
- حجم و گردش روزانه: تعداد قرارداد و ارزشِ معاملاتِ امروز نشان میدهد چند نفر واقعاً در حال معاملهاند.
- موقعیت باز (Open Interest): تعداد قراردادهای بازِ فعلی؛ عمقِ بازار را میسنجد.
چرا اسپردِ بالا پولت را میخورد؟
فرض کن اختیاری بهترین خرید ۹۰ و بهترین فروش ۱۱۰ تومان دارد (اسپرد ~۲۲٪). اگر همین حالا بخری و بفروشی، بدونِ هیچ حرکتِ بازار، ۲۰ تومان (۱۸٪) ضرر کردهای. این «هزینهٔ پنهان» در قراردادهای کمحجم بسیار بزرگ است.
نقدشوندگی و فرصتها با هم
حتی یک اختیار خرید که زیر ارزش ذاتی معامله میشود (فرصت طلایی) بدونِ نقدشوندگی بیفایده است؛ چون یا نمیتوانی به آن قیمت بخری یا نمیتوانی خارج شوی. برای همین اسکنر تیزبین ابتدا فیلتر نقدشوندگی را اعمال میکند و بعد فرصتها را نشان میدهد.
جمعبندی
قبل از هر خرید، این سه عدد را ببین: اسپرد، حجم، موقعیت باز. قراردادی که نتوانی راحت از آن خارج شوی، هر چقدر هم ارزان بهنظر برسد، یک دام است.
فقط قراردادهای نقدشونده را در اسکنر ببین ←
این مطلب صرفاً آموزشی است و توصیهٔ خرید یا فروش نیست.